Σέριφος: To Κυκλαδίτικο διαμάντι μετατρέπεται σε αρχαιολογικό χώρο

Να κηρύξει τη Χώρα της Σερίφου αρχαιολογικό χώρο, σκέφτεται σοβαρά το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ), όχι μόνο επειδή κρύβει πολλούς θησαυρούς, φυσικού κάλλους, αλλά και αρχαιολογικούς.

Πρόκειται για το νησί, που απ’ τη μυθολογία λέγεται ότι έζησε ο Περσέας και από το οποίο ξεκίνησε την περιπετειώδη διαδρομή του, μέχρι να βρει τη Γοργόνα Μέδουσα. Στο νησί αυτό τα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα, συνηγόρησαν στην ομόφωνη γνωμοδότηση των μελών του ΚΑΣ, υπέρ της κήρυξης του αρχαιολογικού χώρου της, στον οποίο θα ενταχθεί ο μεσαιωνικός οικισμός, το Κάστρο και οι μεταβυζαντινοί ναοί, ένας αρκετά εκτεταμένος αδόμητος χώρος, στον οποίο έχουν βρεθεί ψηφιδωτά δάπεδα, καθώς και ο ναός της Παναγίας (Γενέσιον της Θεοτόκου). Εκτός του αρχαιολογικού χώρου, θα βρεθεί η συνοικία Λάκκα, λόγω απουσίας ευρημάτων.

Και πώς να μην προκαλεί εντύπωση η πανέμορφη Χώρα της Σερίφου, αφού κερδίζει τον επισκέπτη με την πρώτη ματιά.  Χτισμένη αμφιθεατρικά στις απότομες πλαγιές του βραχώδους υψώματος του όρμου του Λιβαδιού, αποτελείται από δύο συνοικίες: την Πάνω και την Κάτω Χώρα. Στην κορυφή του λόφου βρίσκεται το Κάστρο, με τις δύο εισόδους, τα τμήματα από τους τοίχους των σπιτιών (με ενετικά οικόσημα), που σχημάτιζαν τον εξωτερικό αμυντικό δακτύλιο, καθώς και λείψανα της αρχαίας ακρόπολης. 

Στην κεντρική πλατεία της Πάνω Χώρας, δεσπόζει  το νεοκλασικό κτίριο του Δημαρχιακού Μεγάρου, στο ισόγειο του οποίου φιλοξενούνται αρχαιολογικά ευρήματα και ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Αθανασίου, με το ξυλόγλυπτο τέμπλο. Στη Κάτω Χώρα, τις εντυπώσεις κερδίζει το Λαογραφικό Μουσείο και η μεταβυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. 


Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί η οικιστική της ανάπτυξη, η οποία  ακολουθεί το φυσικό ανάγλυφο και αποτελεί πρότυπο μεσαιωνικής οχυρωμένης πόλης, με βασικά χαρακτηριστικά : Τα στενά λαβυρινθώδη πλακόστρωτα δρομάκια, τα διώροφα ή τριώροφα στενομέτωπα σπίτια, τα οποία οδηγούν στην κορυφή της με τα ερείπια του ενετικού κάστρου, που χτίστηκε το 1434 από την οικογένεια των Μικιέλι, ενώ στο ψηλότερο σημείο του βράχου βρίσκεται η εκκλησία του Άγιου Κωνσταντίνου. 

Όσον αφορά την ιστορική της αναδρομή, το νησί επιφυλάσσει για ακόμα μια φορά εκπλήξεις, καθώς ήταν γνωστό στην αρχαιότητα και ως «Σιδηρά Νήσος» λόγω των μεταλλείων της. Κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους, ενώ σε διάσπαρτα σημεία έχουν βρεθεί αρχαιότητες που χρονολογούνται, από την πρωτοκυκλαδική περίοδο ως τα βυζαντινά χρόνια. Είναι, επίσης, γνωστό ότι κατά τη ρωμαϊκή περίοδο υπήρξε τόπος εξορίας.